Login

CAPTCHA
Deze vraag dient om na te gaan of u een menselijke bezoeker bent teneinde spam inzendingen te vermijden.
1 + 0 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.

Krasse uitspraken in 2012 - 2013

Het afgelopen schooljaar werkte Kras ism. verschillende Vlaamse scholen een jaar lang rond het thema “Kinderrechten”. Kinderen als grootste slachtoffer in Syrië, hoge jeugdwerkloosheid overal in Europa, 10% van de Belgische kinderen leeft in armoede, GAS-boetes die jongeren viseren, … Jong zijn is in deze wereld niet evident, ondanks het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind. Knappe koppen uit de derde graad secundair onderwijs oordeelden of het huidige Kinderrechtenverdrag een ‘facelift’ nodig heeft, én hoe deze veranderingen doorgevoerd kunnen worden in het beleid. ’t Uilekot zat van oudsher de lokale zittingen voor van de groep Z.O.-Vlaanderen (Zottegem & Brakel).
KRAS is een discussie- en rollenspel voor jongeren over heel Vlaanderen die in hun vrije tijd samenkomen om met leeftijdsgenoten op het scherp van de snee te debatteren over mondiale thema's. Daarbij staan discussie, inleving en de eigen mening centraal.

In de eerste sessies werden verschillende problematieken binnen kinderrechten uitgelicht met gerichte moties rond thema’s als “Vrije Tijd“ (recht op spelen voor elk kind), “Levensstijl” (impact van de Westerse samenleving op de kinderarbeid), … Hiervoor kropen de scholieren in de huid van bv. Pyalara (Palestijnse jongerenorganisatie), UNATSBO (Boliviaanse kindervakbond), de Indignados, Plan België, The Young American’s Foundation enz. Ze verdedigden hun stem met verve en ondervonden aan den lijve de spanningen die tussen de verschillende partijen bestaan. Eén van deze sessies werd ingeleid door onze huidige EVS vrijwilligster, Ana Garcia. Zij was er bij op 15 mei 2011 wanneer de eerste Indignados, de Verontwaardigden, hun handen opstaken op de Madrileense Plaza del Sol en pleitten voor een andere politiek en economie. Met beeldmateriaal en haar getuigenis gaf ze de aanzet tot de discussie over de imotie die die avond werd ingediend door de Indignados-scholleren. Met name over de rol van de kinderarbeid in de mijnbouw en de Westerse levensstijl die grote druk legt op de vraag naar grondstoffen.  In de laatste twee sessies wordt het internationaal toneel ingeruild voor een lokale zitting waarin de jongeren hun eigen standpunt trachten in te nemen met behulp van de inbreng van vertegenwoordigers van lokale Vlaamse organisaties. De scholieren van Brakel en Zottegem verzamelden op 19 april in de Ridderzaal van het Egmontpaleis te Zottegem voor een confrontatie met Go Ouders (Timothy Van Raemdonck), Schone Kleren Campagne (Ben Vanpeperstraete), Okan & Vluchtelingenwerk (Lies Horrie). Ook Dagmar Beernaert (medewerkster in Vlaams Parlement voor Kurt De Loor en actief rond het kinderrechtenplan in Zottegem) was van de partij. Eén van de opmerkelijkste punten die de leerlingen hekelden was dat de sociale ongelijkheid onder kinderen gecreeërd, of bevestigd wordt, door nota bene de scholen zelf (aankoop materiaal, prijzen schooluitstappen etc.). De uiteindelijke Overkoepelende Slotzitting te Brussel vormde de kers op de taart voor het geleverde zweet en speeksel tijdens de voorbije discussierondes. Afgelopen vrijdag 3 mei verzamelden met name 600 KRASjongeren uit heel Vlaanderen en Brussel in de kamer van Volksvertegenwoordigers, de Senaat en het Vlaams Parlement voor een confrontatie met politici, waaronder Bruno Tuybens, en de Vlaamse Kinderrechten-commissaris, Bruno Vanobbergen.

Hieronder volgen de belangrijkste conclusies uit deze slotzitting. Details over elke gestemde motie, vanuit de ecologische, sociale en economische uitdagingen van het Kinderrechtenverdrag kan je nalezen op http://krasblogt.files.wordpress.com/2013/05/resultaten-slotzitting-kras-3-mei-2013.pdf.

Label met kinderhandjes

Jongeren vinden het cruciaal dat kinderen overal ter wereld worden beschermd. Vooral deze in de meest penibele situaties, zoals vluchtelingenkinderen, kinderen in moeilijkheden, kinderen in landen waar de kinderrechten niet worden gerespecteerd…  Het verhaal van de KRASjongeren is scherp – kinderarbeid wordt in alle talen veroordeeld - maar tegelijk ook genuanceerd.
Want wat doe je met kinderen die moeten werken om in hun levensonderhoud te voorzien, omdat zij anders sterven van de honger? De KRASsers zijn niet blind voor deze realiteit. Maatregelen die kinderarbeid aan banden moet leggen, mogen de kinderen in kwestie echter niet treffen. Kinderarbeid is een realiteit die de jongeren niet willen aanvaarden, maar zolang ze bestaat moeten de arbeidsomstandigheden streng worden gereglementeerd. Bovendien mag er niet geraakt worden aan het stokpaardje van de KRASjongeren: onderwijs. Als bedrijven kinderen aan het werk zetten, zijn ook zij er verantwoordelijk voor dat deze kinderen van onderwijs kunnen genieten. Wel moet elke consument weten of de producten die hij koopt kinderarbeid-vrij zijn. Een verplicht label met kinderhandjes loert dan ook om de hoek.

De school: een lijstje om U tegen te zeggen

De KRASjongeren hechten een groot belang aan sensibiliseringscampagnes allerhande. En daar is de rol van de school niet uit weg te denken. Scholen moeten al van jongs af aan sensibiliseren rond het belang van onder meer gezonde voeding, ecologische bewustzijn en de werking van de gezondheidszorg. Als het aan de KRASsers ligt, heeft de school een aantal concrete acties en voorstellen waar zij volgend schooljaar mee aan de slag kan: gratis fruit en gezonde snacks aanbieden, een maximumfactuur (materiaalaankoop, uitstappen,…) ook in het secundair onderwijs, geen grote taken meer in het weekend en korte schoolvakanties ter bescherming van de vrije tijd. Ze willen verder een jaarlijkse mobiliteitsdag want ook mobiliteit staat hoog op de agenda. Ze zijn bereid om het openbaar vervoer of de fiets te nemen, als er tenminste een duidelijk beleid is. “Kan er alstublieft gezorgd worden voor ecologische nachtbussen in het weekend en investeringen in veilige fietspaden?”. Tot slot is het opmerkelijk dat er vraag is naar (verplichte) actuele politieke vorming binnen alle geledingen van het secundair onderwijs. Dit als taak van het onderwijs om de leerlingen enerzijds te informeren en anderzijds te stimuleren in een bewuste keuze bij het stemmen van een politieke partij.

Mijn mening telt

Ondanks de vele initiatieven blijft het recht op inspraak een heikel punt. Niet alleen binnen jeugdinitiatieven of vrijetijdsbestedingen, maar in alle maatschappelijke debatten moeten jongeren gehoord worden. Graag zelfs met een bindend advies! Waarom linken we trouwens de verschillende inspraakorganen niet aan elkaar? Zo zien KRASsers de stem van leerlingen uit de leerlingenraad ook gelden op de jeugdraad. En waarom geen jonge afvaardiging in de gemeenteraad? Bovendien zien ze ook voor zichzelf een sleutelrol weggelegd om andere jongeren via de sociale media bij deze inspraakinitiatieven te betrekken.

Overal ter wereld

Dat er heel wat taken aan het onderwijs worden toebedeeld was duidelijk. Maar niet enkel hier in Vlaanderen en Brussel moet er in worden geïnvesteerd. Ook de Minister van Ontwikke-lingssamenwerking moet van de KRASjongeren nog eens goed bekijken hoe hij zijn begroting opmaakt. Als het van hen afhangt, wordt er van het budget voor Ontwikkelingssamenwerking een groot deel gereserveerd om te investeren in jongereninitiatieven en schoolinfrastructuur elders in de wereld. Recht op kwaliteitsvol onderwijs en inspraak, overal en altijd!

KINDERRECHTENCOMMISSARIAAT
Het Vlaams Kinderrechtencommissariaat is de Vlaamse pleitbezorger van kinderrechten, opgericht in 1997. Het detecteert de signalen van de kinderen, jongeren en professionals om ze om te zetten in concreet beleidsadvies. De Klachtenlijn van het Kinderrechten-commissariaat onderzoekt klachten van schendingen van het verdrag en waakt over het toepassen en naleven van kinderrechten. Om die reden laten we hier zeker de reactie van de Kinderrechtencommissaris, Bruno Vanobbergen op de OSZ te Brussel, niet achterwege.

Naar eigen zeggen vielen hem twee zaken sterk op. In de eerste plaats trof het hem dat de 600 KRASsers een groot besef hebben van wat buiten hun directe leefomgeving gebeurt. Er is een zeer duidelijke overtuiging dat kinderrechten gelden voor alle kinderen en jongeren, waar ter wereld zij ook opgroeien. Het genuanceerde standpunt over kinderarbeid is daar een mooi voorbeeld van. Het siert de KRASsers dat zij als jonge consumenten zich bewust zijn van het feit dat grote groepen leeftijdsgenoten op andere plekken als jonge producent ingezet worden en dat zij vaak in mensonwaardige omstandigheden arbeid moeten verrichten. De KRASsers trekken hier volgens hem terecht aan de alarmbel.
 
In de tweede plaats is het duidelijk dat ook de aandacht voor kinderrechten in Vlaanderen absoluut noodzakelijk is. Jongeren kaarten namelijk terecht aan dat zij veel te weinig gehoord worden. Participatie van jongeren aan maatschappelijke domeinen beperkt zich heel vaak tot formele structuren, van een echte participatiecultuur is er tot op vandaag weinig sprake. Ideeën zijn er nochtans te over.

We zijn curieus in hoeverre de formuleringen van dit Krasjaar hun impact zullen hebben op het Ontwikkelingssamenwerkingsbeleid van de overheid en in hoeverre het onderwijs in Vlaanderen “hervormd” zal worden naar de vraag van de jongeren. Wordt vervolgd?

Riet Decuyper
(foto: Mieke Mommens)

Wil je als leerkracht met je klas graag meedoen in de Krasgroep van Z.O.-Vlaanderen voor een discussie– en rollenspel over “voeding” volgend jaar? Neem dan contact op met Jeugddienst Globelink, via Greet Van Dael, http://www.globelink.be/kras of met ‘t Uilekot, 053/62.64.36.

Tags: