Login

CAPTCHA
Deze vraag dient om na te gaan of u een menselijke bezoeker bent teneinde spam inzendingen te vermijden.
1 + 1 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.

Miljonairstaks

Peter Mertens schreef met 16 partijgenoten een boek waarin hij een aantal voorstellen van de PVDA concretiseert. De titel is wat langer dan hier: ‘De miljonairstaks en zeven andere briljante ideeën om de samenleving te veranderen.’ Zo: de inhoud is consequent met de titel en doet de waarheid geen geweld aan. Al vind ik soms dat een aantal ideeen nog briljanter mochten zijn.

Behalve de miljonairstaks bespreken Mertens en zijn vrienden ook arbeidsduurverkorting, woonbeleid, Geneeskunde voor Het Volk, onderwijs, klimaatneutrale steden, een praktijktest racisme en het bindend referendum.  In het boek zitten mooie praktijkvoorbeelden van lokale gemeenschappen die menselijke en progressieve alternatieven brengen. Zo haalt men scholen in Finland aan waar de leerkracht met de groep opschuift gedurende de jaren. Nadine Peeters en Mathilde El Bakri vertellen over het woonbeleid in Wenen: 60 procent van de inwoners woont er in huurwoningen van de stad. De stad maakt er aangename open en milieubewuste wijken van. In het Duitse München heeft het stedelijk energiebedrijf de energiebedeling in handen. Elektriciteit en gas zijn er goedkoper dan elders en men investeert in klimaatneutrale projecten. Dirk De Block legt aan de hand van gekende begrippen als de mistery-clients uit hoe je als overheid zelf praktijktesten rond racisme kan organiseren.

Toch blijf ik wat op mijn honger zitten. Ik zou zo een ideetjes liever beter uitgewerkt zien, al valt er te begrijpen dat er soorten boeken zijn natuurlijk en dat niet alles in één boek aan bod kan komen.

De PVDA heeft een intelligent plus volkse draai gevonden in zijn boeken en campagnes die neer komt op het volgende: hou het simpel, gebruik de rijkdom van beelden, ga er niet ellenlang en diep op in én breng je zaken niet teveel als zijnde een partij naar voor. Daar is helemaal niets mis mee, maar dat mag nu ook geen fetisj worden waarbij de inhoud er wat gaat onder lijden.

Men moet ook zichzelf niet gaan kapot relativeren of zich vastbijten in een poging om zo aanvaardbaar mogelijk naar voor te komen. Zo begrijp ik niet dat de miljonairstaks een toegift krijgt: “Het voorstel van de miljonairstaks biedt een antwoord. Niet door terug te keren naar de hoogste belastingschalen uit de jaren ’50 en ’60. Maar wel met een nieuw idee, dat zich concentreert op vermogens aan de hoogste top en de andere vermogenden met rust laat.” Bon, ik vraag mij dus af waarom de andere vermogenden met rust moeten gelaten worden. De miljonairstaks slaat alleen op fortuinen van meer dan 1 miljoen euro. Nee zeg, wat een bedragen. Alles daaronder wordt vrij gesteld?

Bij het hoofdstukje rond democratie wordt het directe referendum voorgesteld als alternatief. Is men bij de PVDA dan de participatieve democratie van Porto Alegre en anderen vergeten? Systemen waarbij tot een derde van de inwoners uren en dagen spendeerden aan het gezamenlijk beslissen over de kern van het stedelijk beleid: het budget. Daar ging men toch stappen verder dan het referendum? Zo een referendum is een correctiemiddel maar toch geen participatieve oplossing waarbij de inwoners van bij het begin bij het ganse beleid betrokken zijn?

Stof tot de discussie dus, op basis van een goed boek. Ook ter linkerzijde mag er wel opnieuw wat gediscuteerd worden over alternatieven. Laat dit een bijdrage zijn.

Filip De Bodt

Peter Mertens en anderen: ‘De Miljonairstaks en zeven andere briljante alternatieven om de samenleving te veranderen.’ 161 p. 15 euro. Bestellen via uilekot@skynet.be Leden van ’t Uilekot krijgen 10 % korting.



 

 

Gepubliceerd door: 

Tags: