Login

CAPTCHA
Deze vraag dient om na te gaan of u een menselijke bezoeker bent teneinde spam inzendingen te vermijden.
1 + 0 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.

Bluesy Jams

Wie in een land leeft dat daadwerkelijk wordt bedreigd door fanatieke zotten heeft wel wat meer redenen om triestig te zijn dan de gemiddelde blues spelende en daarbij Chateau Mouton Rothschild drinkende Europeaan. Maar wat als die blues spelende en blues-jam-organiserende en daarbij over het algemeen Buffalo drinkende Europeaan bovendien één van ons is én vrijwilliger bij ’t Kot?

We spraken hem, Dirk Noël, nat van het zweet zoals het een goede bluesman betaamt maar dan niet van zijn ziel Faustiaans-gewijs uit zijn lijf te spelen, maar van onze ecologische tuin te maaien. Met de geur van hooi-in-wording op de achtergrond en een frisse Buffalo voor ons – ttz plat water voor mij maar dat klinkt niet erg Rock&Roll, maar we hebben het ook helemaal niet over R&R dus vergeet het - verdiepen we ons in de materie. De materie van de Blues meer bepaald, hooi en bier gisten op zichzelf, daar hebben we niet veel aan toe te voegen, maar Blues, daar kan Dirk – die sowieso wat heeft met bomen - een boom over opzetten en twee ook wanneer de avond vordert en de Buffalo rijkelijk vloeit.

Castle Rock? Hoe kom je erbij?

Tja, het moest een naam hebben... Er stond een kasteel. En hoe komt een mens bij zo'n dingen? Weet je in het leven kan het soms raar lopen, je plant iets en je doet dan toch iets anders, het leven meandert en opeens zit je middenin iets, waardoor je onverwacht volledig opgeslokt wordt in een nieuwe passie. En twee jaar later ben je doorgedrongen tot in de kern. Door Castle Rock ben ik begonnen met mondharmonica te spelen en nu zelfs gitaar.

Speelde je echt geen instrument hiervoor en hoe ben je gekomen tot de jamsessies?

Nee, maar ik was wel altijd enorm bezig met muziek. Ik was de enige thuis die LP's kocht. Het zat er in en nu ontwikkelt het zich verder.

Weet je, het is zeer organisch gegroeid, ik was vroeger vooral voor Hardrock. Het gitaarspel van Slash, ik krijg daar nog rillingen van. Maar hoe meer ik met muziek bezig ben, hoe meer ik begin te neigen naar pure muziek. En pure muziek ​leent zich tot​ jammen. Zoals folk bijvoorbeeld maar bovenal Blues. Soms hoor je platgeproducedte muziek van jonge bandjes die wanneer je het live hoort altijd tegenvalt. Wel met authentieke muziek, en vooral dan blues, is het meestal omgekeerd. Het pakt je enorm wanneer je die muziek live hoort. Je kunt het al horen bij de soundcheck of ze goed zijn.

Behalve Steven De Bruyn en Roland zijn er weinig bluesmensen in België doorgebroken, wat denk je dat de reden daarvan is?

Je vergeet de belangrijkste: Toots Thielemans, die is internationaal de grootste klepper die we hier hebben. Maar de hele blues-scene is eigenlijk een van weinig sterallures en dat hebben Belgen sowieso al niet, sterallures, dus Belgische Bluesspelers al helemaal niet. Af en toe krijgt er eens iemand een podium en de bijkomende bekendheid, kijk naar Steven de Bruyn, hij is opgevist voor "Iedereen is van de wereld" dan kent iedereen hem opeens maar verder zijn er niet veel bekend, wat niet wil zeggen dat er geen zijn. Integendeel, er zijn heel veel Belgische Bluesbands en echt heel goeie, maar daarvoor moet je natuurlijk naar de Bluesclubs gaan​ of een van de vele festivals verspreid over Belgie en Nederland​. ​Je hoeft niet ver te Gaan, More Blues Zottegem, Castle Rock Herzele, maar ook Blues Peer, Swing Wespelaar, Hookrock, Kwadendamme, Moulin Blues, ...​

Over clubs gesproken, Blues speelt zich dus af in een uitgebreide ​​underground scene​ of  subcultuur. Bluesmuzikanten die met elkaar jammen. En blijkbaar ken je daar veel mensen van?

Ja, blues is een soort familie, waar je ook komt, een ​festival in ​Diepenbeek​ bijvoorbeeld en het volgend weekend een in ​Zoetermeer​, je ziet dezelfde mensen. Het is een soort gemoedelijke sfeer, iedereen kent iedereen en je komt mekaar overal tegen. Op den duur ken je iedereen.

Wat verkies je eigenlijk, de pure vorm of vermenging met rock of andere genres? 

In het begin was ik meer voor bluesrock, maar door zo diep in de materie te zitten ben ik geëvolueerd naar pure blues. Sommige mensen zeggen dat blues te simpel is. Oké, het zijn maar vier akkoorden, maar misschien is dat de schoonheid, dat ze daarmee zo diep kunnen gaan.

Als je luistert naar pure blues, dan besef je hoe tijdloos die nummers zijn. John Lee Hooker, Muddy Waters, Bo ​Diddley, die was ritmisch zo vernieuwend... En vooral ook hoe invloedrijk die nummers zijn.

En bestaat er zoiets als een bluesgendarmerie?

Dat zeker, toevallig dat je dat zegt. Ik was recent op een bluesoptreden en effectief bij het vierde optreden hoorde je verzuchten "Eindelijk eens een keer blues." Blues mag niet teveel verkracht worden. Neem BB King, erkend voor z'n sublieme gitaarspel​, zijn muziek 'komt binnen'. Dat zijn de echte bluesmuzikanten. Je kunt technisch perfecte muzikanten hebben, conservatorium en alles erop en eraan maar dan 'komt het niet binnen'. Het is moeilijk te definiëren maar des te beter aan te voelen. Het draait allemaal om het gevoel bij Blues.

Mijn zoon is 12 en wil naar blues luisteren: met welke 5 artiesten moet hij beginnen?

BB​ ​King, John Lee Hooker, ​Sonny Boy Williamson, ​Robert Johnson, Bo Diddley, ​Stev​ie Ray Vaughan​ is bijvoorbeeld veel actueler maar een echte openbaring, zijn gitaar wordt veel gecovered, Jimmy Reed, dat is echt waar blues over gaat. Het ​lijkt altijd hetzelfde maar het steekt nooit tegen.

De affiche van Peer is erg omstreden door de aanwezigheid van bvb K’s Choice, begrijp je de organisatie?  Zijn de headliners uitgestorven?

Vorig jaar was dat ook al met Status Quo. Dat heeft niets te maken met uitgestorven headliners maar alles met de organisatie. Sinds die in handen is van een commerciële groep bepalen zij de affiche op een andere manier dan dat het tot nu was en stappen ze af van de pure blues. We hebben bluesgroepen die steengoed zijn maar die geen groot publiek aantrekken want hoe je het ook draait of keert, festivals gaan over biertenten en geld ophalen en hoe beter dit facet georganiseerd is, hoe meer volk er komt, en al zeker als ze wat namen herkennen op de affiche. Op het optreden zelf is er soms al geen interesse meer in de muziek, maar enkel in de sfeer en de randanimatie. Ik begrijp natuurlijk wel dat het financieel haalbaar moet zijn en dat dit met een kleine subcultuur met een eigen publiek nogal beperkt is, want daar haal je het grote geld niet mee binnen.​

Wat ik wil zeggen is dat er nieuwe mogelijkheden gezocht worden om meer publiek te trekken, dus om blues bij een groter publiek te brengen. Geleidelijk aan lukt dat wel. Rock Werchter oogstte heel veel succes bijvoorbeeld met Sea Sick Steve, eentje die zo van een blues podium is geplukt.  ​

Hoe belangrijk zijn de teksten voor je?

Teksten zijn bij bluesmannen altijd een belangrijk onderdeel van de mythe geweest en de naam van het genre verwijst sowieso al naar een sentiment...

​​​Het ontstaan is gelinkt aan de miserie, slavernij op de katoen- en andere plantages, muziek maken was een uitlaatklep, een manier om de ellende te verzachten en deze ook te communiceren. In dergelijke omstandigheden maakt men niet vlug poëtische teksten, denk ik. ​

Nee, eigenlijk niet, 't gaat altijd over hetzelfde... over mijn vrouw is weg en ik ben alleen en ik ben alles kwijt en ik zit aan de drank... en over auto's... daar gaat het ook soms over, maar de sentimenten van de muziek gaan dieper dan de tekst. Laat ons zeggen dat het me muzikaal​ niet vlug pakt op tekst, maar vooral op klanken en ritme en ook altijd weer die gitaristen. Als alles klopt en de tekst dan ook nog goed is, dan is dat een sublieme muziekervaring.

Zou je niet willen toeren met dit soort jamsessies? Bestaat er sowieso een circuit van bars en plaatsen in België waar blues nog welkom is?

Dat je dat nu net vraagt! Ik heb daar inderdaad al aan gedacht. Iets in elkaar steken waarmee ik​ met de bestaande Bluesy Jams op verplaatsing kan gaan​.

Naar cafés stappen met een jamsessie. Voor caféhouders die het wel willen maar die het zelf niet kunnen organiseren. Maar ik ben er nog niet klaar voor. Ik heb zeker nog een volledig jaar nodig om op te bouwen.

Maar weet je, het mooie is dat jam altijd met verrassingen is en meestal draait het zeer goed uit.

Een echte jamsessie verloopt informeel. Je schrijft je in, naam en instrument, er worden combinaties gemaakt, een nummer gekozen en we beginnen. Bij de zeer goeie wordt er ook gefreestyled en de hele hele goeie kunnen hun medemuzikanten laten schitteren in uitgesponnen solo's. De volgende jams gaan door in ’t Uilekot op 19 juli; 16 aug; 20 sep; 18 okt, steeds van 17u tot en met 21u.

Jennifer Vrielinck

 

 

Tags: