Login

CAPTCHA
Deze vraag dient om na te gaan of u een menselijke bezoeker bent teneinde spam inzendingen te vermijden.
3 + 2 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.

Weg met de peloeze

Tijdens onze jaarlijkse onderhoudsbeurt in ’t Uilekot hebben we het er telkens weer over. De buren thuis hebben al een afsluiting gezet om er niet te moeten op kijken. In Aalst vraagt het hoofd van de groendienst er een belasting op te heffen en in het Waalse Gewest en een aantal Vlaamse gemeenten krijg je subsidie als je ze laat groeien. Dames en heren, hier komt het verhaal van de pelouse!

De aanleg van een gazon is begonnen in de middeleeuwen. Het was een soort van statussymbool in de Tudor-tijd. Een mooi geschoren gazon werd er gerespecteerd en toonde dat men des huizes wat anders te doen had dan enkel gaan werken. Het gazon verwierf succes in de meeste Europese landen… maar vooral in de Verenigde Staten. Daar werd het gazon gedemocratiseerd.

Aan een gazon is nogal wat werk verbonden: er mag geen mos in groeien, liefst niet teveel bloemen, je moet het soms eens verticuteren, gepast bemesten en vooral kort houden. Tijdens het weekend steekt Vlaanderen duizenden grasmachines in gang die elk in hun toonaard het gras de baard afdoen. Het is wel leuk om een kind te laten op spelen of om op te golfen, maar eigenlijk heeft een gazon ook zijn nadelen. Een gazon is bijzonder arbeidsintensief, veroorzaakt lawaai, grasoverschotten en is een voorbeeld van monocultuur. Er groeit niets, behalve gras. Als je er van uit gaat dat er in Vlaanderen bijna evenveel privétuinen liggen als bossen, 8 % tegenover 11 %, dan hebben we met zijn alleen een beetje de verantwoordelijkheid om van die tuinen iets te maken waar écht planten in groeien, dieren op bezoek komen enz.

Gazonbodems in Vlaamse tuinen kunnen samen ruim 900.000 ton koolstof meer opslaan dan ze nu doen. Dat blijkt uit onderzoek van de KU Leuven. Bio-ingenieur Valerie Dewaelheyns, die op het onderzoek doctoreerde, ging na wat het ecologische potentieel is van de Vlaamse privétuinen. Ze komt tot het besluit dat alle Vlaamse tuinen samen 901.712 ton CO2 meer kunnen opslaan dan ze vandaag doen.

Een kortgeschoren gazon brengt geen zoden aan de dijk voor uitstervende diersoorten als vlinders en bijen. Nectar of variatie is er niet te vinden. Een conventioneel gazon moet kunnen weerstaan aan veelvuldig maaien en veel voetverkeer. Geen enkele grassoort verdraagt dit van nature uit. Hiervoor zijn soorten bestraald, met hormonen behandeld en keer op keer gekruist zodat niet veel meer overblijft van de originele eigenschappen. Ruimte voor een bloemetje voor de bijen is er meestal ook niet.

De meeste gazons hebben zo een 30 tot 40 maaibeurten nodig en hebben nood aan constante irrigatie, bemesting en behandeling waardoor ze eigen tot een van de meest intensieve groenvormen van de tuin behoren. De onderhoudspraktijken die hiermee gepaard gaan zorgen voor verzilting en uitspoeling door irrigatie, overbemesting, luchtvervuiling, lawaaivervuiling, afname van de biodiversiteit, vergiftiging door gebruik van pesticiden en voor uitdroging van de ondergrondse aquifers als het maaisel niet ter plaatse blijft. Als je het zo bekijkt zijn dat bijzonder veel lasten en maar weinig baten.

Ziezo, de poeloeze-discussie kan beginnen. Doe je het zelf anders? Vind je bovenstaande complete onzin? Hoe bouw jij je eigen natuurlijke graspartij of bloemenweide? Lotj het ons weten!

Filip De Bodt

 

Tags: