Login

CAPTCHA
Deze vraag dient om na te gaan of u een menselijke bezoeker bent teneinde spam inzendingen te vermijden.
10 + 9 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.

Aalsterse fraudecel ziet (te) snel succes.

Eind 2013 werd onder impuls van N-VA binnen het Aalsters OCMW een ‘controlecel’ opgericht, naar analogie met Gent en Antwerpen. Zo start de N-VA een persmededeling waarin deze cel veel roem en resultaat wordt toebedacht. In de realiteit kunnen daar serieuze vraagtekens bij gesteld worden.
 
Het was Pieter Cassiman van de N-VA die aan Sarah Smeyers van dezelfde partij een vraag stelde. Dat wordt wel meer gedaan in politiek: vragen stellen aan een eigen partijgenoot om die daarmee in het zonnetje te zetten.
 
Het antwoord van Sarah Smeyers en de N-VA is het volgende: “Op twee jaar tijd werden er in totaal 164 dossiers opgestart. Voor 74 dossiers werd een eindverslag opgemaakt waarbij in 45 gevallen fraude (61%) werd vastgesteld. Dit percentage is vergelijkbaar met cijfers van de controlecel van het OCMW van Gent, dat in 2011 naar verluid op die manier € 600.000 onterecht uitgekeerd leefloon wist te recupereren.”  
 
Dit antwoord komt er aan de vooravond van carnaval en mag daarom wel wat ontleedt worden. Het toont aan dat men met cijfers soms veel kan bewijzen. De cel heeft dus 164 dossiers opgestart waarvan er in 45 gevallen fraude werd vastgesteld. Dat is 27 % in plaats van 61 %. Bovendien is dit het aantal dat vastgesteld werd op twee jaar tijd. 
 
In totaal komt men dus aan een twintigtal fraudezaken per jaar. In januari 2014 liet Sarah Smeyers de pers nog weten dat er wekelijks mensen betrapt werden. Dat zouden er dus een honderdtal moeten zijn per jaar in plaats van 45. Die 45 werden betrapt door facebook na te pluizen, gaf men op een ander moment mee.
 
Merkwaardig is ook dat Smeyers in haar antwoord met de financiële cijfers van Gent komt aandraven: 600.000 € leefloon werd gerecupereerd…in Gent. Het zou veel zinvoller zijn om de cijfers van Aalst te kennen, maar die krijgen we niet. In deze speelt immers een groot schaalverschil mee. Zo een cel kan misschien werken voor een grote stad met 250.000 mensen maar niet voor een provinciestad van 85.000 inwoners? 
 
Of zo een operatie echt loont komen we dus via de propagandamededeling van Smeyers niet te weten. In de cel werken drie mensen. Drie full-times per jaar moeten minstens 250.000 € kosten. Om dat op te halen moet men in elk dossier ongeveer 5000 € binnenhalen. Tenzij de controleurs niet full-time werken? Dan kan men best het aantal verminderen.
 
Filip De Bodt
 
 
 

Tags: